Ik ben Desirée van Kooten. Ik woon mijn hele leven al in Langbroek en had het geluk dat begin jaren ´80 Potterie Vosmeer zich op de pittoreske Brink vestigde. Op een woensdagmiddag bracht mijn moeder mij daar om te kijken of pottenbakken een leuke hobby kon worden. Dat heeft aardig goed uitgepakt, ik ben nooit meer gestopt. Na het overnemen van de lessen in 1992 tijdens een vakantie, besloot ik de keramiekopleiding in Gouda te gaan doen. Daar leerde ik onder andere draaien op een elektrische draaischijf, wat toch echt anders is dan op de ambachtelijke schopschijf.

Inmiddels weet en zie ik wat werken met klei met je kan doen.

Het is meer dan alleen vormgeven met je handen.

Het is doen vanuit je hart en je hoofd.

Mijn moeder overleed plotseling aan een hersenbloeding. Volgens haar wens werd haar lichaam gedoneerd aan de wetenschap. Verder geen afscheid, geen kaart, ´geen reuring' zoals ze het zelf zei. Omdat ik na de herdenkingsdienst in het ziekenhuis (7 maanden later) toch op mijn manier afscheid wilde nemen, maakte ik mijn laatste 'bol' voor haar. Gedraaid van speciale klei, is deze vorm zeer geschikt om te rakustoken. Echter deze keer ging de bol stuk. Vrij snel wist ik waarom. Mijn moeder verdiende nog een gouden randje. Ik heb de bol met Kintsugi gerepareerd.
Het gaf mij troost om de bol te maken, te polijsten, te glazuren en te rakustoken. Speciaal ter nagedachtenis aan haar.